Ongenietbaar

Hoe vrij ik gisteren blootvoets rondfladderde op de dansvloer, zo onuitstaanbaar gevangen zit ik vandaag alweer in mijn lijf.

Chronische pijn heeft veel valkuilen.

Ik snak zodanig naar bevrijding, dat ik plezier geen grenzen kan opleggen.

Ongenietbaar worden van genot. De wereld op zijn al zo chaotische kop.

Schuldgevoelens loeren om de hoek. Moet ik slaafs in mijn kooi van kapotte botten achterblijven? Of mag ik toch proberen leven?

Ik schrijf dit niet om mezelf te verdoven met medelijden.

Aan die “ochotte” heb ik geen behoefte.

Ik vraag alleen om mijn grillen op dagen als dit in een ander perspectief te plaatsen.

“Jaja, dansen kan ze wel.”

IMG_20160723_010638