Aanva(a)r(d)ing

 

Strijd

Gevecht

Conflict

Aanvaring met mezelf

Het gebeurt vrijwel dagelijks. Als een deprimerend nummer op repeat, spoken negatieve gedachten rond mijn spiegelbeeld. Onzekerheid, waarom rot je niet gewoon op? Ik wil jou niet (meer). Mijn complexen moeten dringend op dieet.

Deze week had ik een confronterende sessie met Charlotte. Ze stimuleert creatieve ondernemers om het beste uit zichzelf te leren halen. Weg met afremming. Ik herhaalde regelmatig het woord loslaten, tot ik de opdracht kreeg het te vervangen door aanvaarden. Waarom zou je fragmenten van jezelf laten vallen als je ze ook een plaats kan geven? Heelheid, daar zijn we toch eindeloos naar op zoek? We missen altijd wel iets.

Aanvaarding van mezelf

We spraken over pijnlijke herinneringen, over de sporen die ze tot op vandaag achterlaten. De vragen waren moeilijk. Tranen en stiltes doorbraken mijn woorden. Ik durf ‘antwoorden’ niet te schrijven, want die had ik eerlijk gezegd zelden. Toch drongen ze door. Ik ben me nu veel bewuster van de slechte gewoonten die mijn zelfbeeld gaandeweg heeft aangeleerd.

Vandaag stond ik in een pashok, zo eentje waarin al je kanten in één keer op je afkomen. Ik had net een zwarte – ja, ook in de zomer – jumpsuit aangetrokken, en zette me schrap voor de aanvaring. Tot mijn grote verbazing kwam er geen kettingbotsing van kritiek. Ik draaide een paar keer rond, misschien deed ik zelfs een klein dansje.

Overwinning.

by

Ik ben Lynn, een creatief beestje boordevol schrijfkriebels en ideeën. Na enkele jaren in de journalistiek groeide de drang om vrijer en veelzijdiger aan de slag te gaan met woorden. Resultaat: Averechts, mijn schrijfbedrijf met een hoekje af. Je mag het gerust zien als een verlengde van mezelf: optimistisch, recht voor de raap en lekker anders. Wat je nog over mij mag weten: Ik ben mama van een eigenzinnige Lena, wederhelft van een al even taalpuristische Niklaas, kunsthistorica, bassiste, levensgenieter en ik ben chronisch ziek. Laat dat laatste je echter niet afschrikken. Mijn goesting om te werken en mijn steentje bij te dragen aan onze samenleving is niet verdwenen toen de diagnose verscheen. Integendeel. Het is net wanneer je keihard op de grenzen van je lijf botst, dat je prioriteiten plots heel helder worden. Als een triestige plant wegkwijnen in een plasje zelfmedelijden staat alvast niet op mijn to-dolijst. Averechts Ik wil schrijven, anderen inspireren, een uitlaatklep geven aan mijn passies en tegelijkertijd zorgen voor een duurzame balans in mezelf en binnen mijn gezin. Ik verlang van deze eenvrouwszaak dat het een bron is van energie en zingeving. Daarom investeer ik ook in persoonlijke ontwikkeling. Trainingsdagen, workshops, intense groepstrajecten: ze doen me groeien als mens, als ondernemer. Werken doe ik een beetje overal. In mijn living, op de trein, aan een mooi bureau in het Bolwerk. Werklust en wifi, meer heb ik niet nodig.